El wulkan

Być na Teneryfie i nie zobaczyć wulkanu nie przystoi. W końcu jest to najwyższy szczyt Hiszpanii. Autem dojeżdża się do 2500 m.n.p.m., czyli tyle co Rysy. Krajobraz po drodze wygląda jak na jakiejś odludnej planecie. Potem kolejką linową na górę, na prawie 4 000 metrów. Gdyby tak się dało na Mount Everest podjechać połowę drogi :) Żeby dojść do krateru trzeba mieć specjalne pozwolenie, którego nie załatwialiśmy, bo sądziliśmy, że o tej porze roku będzie tam śnieg i z Frankiem nie damy rady. Okazało się, że pogoda całkiem znośna, a śniegu brak. Samemu bez problemu byśmy tam dotarli. Zdziwiło nas, że nasze organizmy odczuły tę wysokość. Powietrze jakieś oszukane było, rozrzedzili i trudno się oddychało. Franek w jedną stronę szlaku widokowego ochoczo tuptał, ale w drodze powrotnej już u mamy na APA. Nie podobało mu się zbytnio i marudził. Nie dziwię mu się, powietrze przyprawiało o lekki zawrót głowy. To już przedostatnia atrakcja, którą zaplanowaliśmy. W piątek czeka nas jeszcze wizyta w Loro Parku. Resztę czasu plażujemy. Znaleźliśmy blisko plażę na której campinguja hippisi. Fajny klimat. Zdjęcia dodamy jak się będzie dało. Narazie blogger nam bardzo to utrudnia.

Fotki

Monkey Park * Los Gigantes * Masca

No i już wszystko jasne. Franek nie jest człowiekiem. Jest robotem i działa na baterie słoneczne. Odkąd tu jesteśmy cały czas wyświetla 100% i nie staje w miejscu. Ciekawe tylko skąd my mamy brać  energię?

Wczoraj od rana wybraliśmy się do Monkey Parku. Trochę tam jak w zoo. Zwierzęta w klatkach, ale dodatkowym bonusem jest to, że do niektórych można wejść do środka. Pewnie gdyby to był Lion Park, to ta opcja nie wchodziła by w grę. Franek ma ostatnio fazę pytania o wszystko: Małpa lubi babkę? Małpa lubi frytki? itd. itp. Zaczęliśmy od wejścia do klatki z arami i całą armią świnek morskich. Jak w Ptakach Hitchcocka tylko wszędzie świnki morskie. W następnej nad głowami skakały nam lemury, które swoimi miękkimi łapkami delikatnie brały od nas kawałki ogórka i jabłka. Przy murze stał głaz, który jak się okazało był wielkim żółwiem. B. wspinając się na murek, żeby uchwycić moment karmienia lemurów wszedł między rodzinkę wielkich jaszczurów i miał szczęście, że go nie pogoniły. Reszta parku składała się głównie z ogrodzonych wybiegów dla małp. Pełen zachwyt i zarazem smutek poczułam przy szympansach. Jeden z nich podszedł do ogrodzenia i przez kraty wyciągnął do mnie rękę. No może nie do mnie, tylko po jedzenie. Ale i tak możliwość uściśnięcia dłoni szympansa, karmienia go i spędzenia z nim trochę czasu był jedną z najwspanialszych chwil mojego życia. Smutno jednak mi się zrobiło. Tak blisko takiej małpie do człowieka więc można sobie tylko wyobrazić jak się czuje zamknięta w tych  czterech ścianach.

Dziś pojechaliśmy na "punkto widoko", żeby zobaczyć Los Gigantes - wielki klify. Potem odwiedziliśmy górskie miasteczko Masca. Widoki urokliwe. Nie chcę wyjść na marudę ani chwalipiętę, ale dla kogoś kto widział Seven Sisters w Anglii i pochodził po uliczkach majorkańskiej Dei, czy Valdemosy widoki te nie będą niczym więcej niż tylko miłym tłem jeszcze milszych wakacji. innymi słowy, bardzo przyjemnie, ale SZAŁU nie było. Potem obiad i na naszą ulubiona plaże surferów w Las Americas, gdzie zachwycające fale oceanu przypominają małe tsunami tworząc orzeźwiającą mgiełkę. Zdjęcia w późniejszym terminie. Nie zapomnijcie sprawdzać.